Körük, akordiyonda hava akımını üreten ve bu nedenle çalgının nefesi sayılan bölümdür. Körük katlanabilir kartondan ve deriden üretilir.
Nefesli çalgılarda ses nasıl havayla üretiliyorsa akordiyonda da ses körükle üretilir. Bu ortaklık cümleleme anlayışını da belirler.
Bu benzerlik yalnız mekanik değildir; cümleleme anlayışı da nefesli çalgılara yakındır. Nefes alma noktaları aynı mantıkla seçilir.
Bir cümle, körük yönünün değişmediği bir bütün olarak planlanır. Plan çalışma başında çıkarılır.
Körük yönü değişimi, nefesli bir icracının nefes almasına karşılık gelir. Bu karşılık cümle sınırlarını belirler.
Bu nedenle yön değişimleri müzikal cümlelerin sınırlarına yerleştirilir. Yerleştirme notaya işaretlenir.
Cümlenin ortasında yapılan yön değişimi anlatımı böler ve kulakta kopukluk yaratır. Kopukluk kayıtta belirgin duyulur.
Körüğün açılma yönü çekme, kapanma yönü itme olarak adlandırılır. İki terim ders içinde kullanılır.
İki yön farklı kas gruplarını kullanır ve ayrı ayrı çalıştırılır. Kas dengesi zamanla kurulur.
Açılma yönünde kol dışarı doğru çekilir ve sırt kasları devreye girer. Kapanma yönünde göğüs kasları çalışır.
Derslerimizde körük tekniği cümleleme anlayışıyla birlikte öğretilir. Cümleleme her eserde ayrıca planlanır.